“தாங்க முடியாத துக்கம்”
“கரண் எங்களை விட்டுப் பிரிந்தபோது, அந்தக் கனவுகளை நனவாக்குவது சாத்தியமற்றது போல் உணர்ந்தேன். ஒரு வருடம், தாங்க முடியாத துக்கத்தின் நிழலில் வாழ்ந்தேன், அவர் விட்டுச் சென்ற வெற்றிடத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சித்தேன். ஆனால் அவரது முதல் நினைவு நாளில், நானே ஒரு வாக்குறுதியை அளித்தேன்: அவரது நினைவைப் போற்றும் வகையில், என் சொந்த வழியில் அவரது கனவுகளை நனவாக்குவேன்,” என்று கம்போஜ் எழுதியுள்ளார்.
