ஆளுநர் மற்றும் குடியரசுத் தலைவர், மசோதாக்கள் மீது முடிவெடுக்க கால வரம்பு நிர்ணயத்து உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கியிருந்த நிலையில், அதன் மீது குடியரசுத் தலைவர் 14 கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தார்.
அந்த 14 கேள்விகளுக்கும் உச்ச நீதிமன்றம் தனித்தனியாகப் பதில் அளித்திருக்கிறது. அந்தக் கேள்வி பதில்களைத் தற்போது விரிவாகப் பார்க்கலாம்.
1. அரசியலமைப்பின் 200-வது பிரிவின் கீழ் ஆளுநரின் அரசியலமைப்பு ரீதியான அவரது தனிப்பட்ட விருப்ப உரிமை என்பதை நீதிமன்றம் விசாரணைக்கு உட்படுத்த முடியுமா?
200-வது பிரிவின் கீழ் ஆளுநர் தனது தனி விருப்ப உரிமையைச் செயல்படுத்துவதை நீதிமன்றம் விசாரணைக்கு உட்படுத்த முடியாது. நீதிமன்றம் அந்த முடிவின் தகுதி மீதான ஆய்வுக்கு செல்ல இயலாது. எனினும் ஒரு மசோதா மீது நீண்ட காலம் முடிவெடுக்காமல் கிடப்பில் போட்டு வைத்திருந்தால் சட்டப் பிரிவு 200-ன் கீழ் செயல்படுமாறு ஆளுநரை வரம்புக்கு உட்பட்டு நீதிமன்றத்தால் கேட்டுக் கொள்ள முடியும்.
2. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 200-வது பிரிவின் கீழ் ஒரு மசோதா ஆளுநரிடம் சமர்ப்பிக்கப்படும்போது ஆளுநருக்கு உள்ள அரசியலமைப்பு ரீதியான வாய்ப்புகள் என்ன?
ஆளுநருக்கு அரசியல் சாசனத்தின் 200-வது பிரிவின் கீழ் மூன்று அரசியலமைப்பு ரீதியான வாய்ப்புகள் உள்ளன. அவை,
* ஒப்புதல் அளித்தல்,
* ஜனாதிபதியின் பரிசீலனைக்காக மசோதாவை எடுத்து வைப்பது,
* ஒப்புதலைத் தடுத்து நிறுத்தி, அதற்கான காரணங்களுடன் மசோதாவைச் சட்டமன்றத்திற்குத் திரும்ப அனுப்புதல்.
இது ஒரு நான்காவது வாய்ப்பை வழங்குவதல்ல, மாறாக ஏற்கனவே உள்ள வாய்ப்புகளுக்குக் கட்டுப்பாடு விதிக்கிறது.
* மூன்றாவது வாய்ப்பான மசோதாவைச் சட்டமன்றத்திற்குத் திருப்பி அனுப்புவது என்பது பண மசோதா அல்லாத மசோதாக்களுக்கு மட்டுமே அவ்வாறு திருப்பி அனுப்ப முடியும்.
