இதில் முக்கிய பங்காற்றுவது வாக்குச்சாவடி அளவிலான நெட்வொர்க் அமைப்பு.
ஒவ்வொரு தொகுதியும் சிறு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, தன்னார்வலர்கள் மக்கள் பிரச்சினைகளை கேட்டறிந்து, அதை அரசியல் மொழியாக மாற்றுகிறார்கள். இதைச் சில கட்சிகள் “பூத் கமிட்டி மாடல்” என அழைக்கின்றன.
பல மாநில கட்சிகள் இதனை நீண்ட காலமாகப் பயன்படுத்தி வருகின்றன. சில தேசிய கட்சிகள் இதனை செயற்கை நுண்ணறிவு, ஆப் முறை இணைப்பு, டிஜிட்டல் பிரச்சாரம் ஆகியவற்றோடு கலந்துவிட்டன.
இன்றைய அடித்தள இயக்கம் என்பது வெறும் வீடு வீடாகச் செல்வது அல்ல, முன்னர் வீடு வீடாகச் செல்வதே பிரசாரம் எனக் கருதப்பட்டது.
இன்று மொபைல் திரைதான் புதிய வீடு. ஒரு சமூக வலைதள குழு கூட வாக்காளரின் மனதை மாற்றும் அளவுக்கு முக்கியமடைந்துள்ளது. அடித்தளம் இப்போது தெருவில் மட்டுமல்ல, திரையிலும் உள்ளது.
தகவல் அரசியல் (Data Politics)
இரண்டாவதாக, “யார் வாக்களிக்கிறார்?” என்பது இன்று மிகப் பெரிய கேள்வி அல்ல; “ஏன் அவர் வாக்களிக்கிறார்?” என்பதே முக்கியம்.
அதற்கான விடையை வழங்குவது தான் தகவல் அரசியல். தேர்தல் காலத்தில் பெரிய தரவு (Big Data) மையங்கள் கட்சிகளின் ரகசிய ஆயுதமாக மாறியுள்ளன. வாக்காளர் பட்டியல்கள், சமூக ஊடகப் பழக்கங்கள், மதம், சாதி, வயது, கல்வி, பாலினம், வருமான நிலை போன்ற அனைத்தும் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்றன.
