அதிகார ஸ்தாபனங்கள் வருவதற்காகக் காத்திராமல் சொந்த ஆபத்தையும் நோக்காமல் அடுத்தாற்போலுள்ள கிராங்களிலிருந்து ஏராளமான பொதுநல உணர்ச்சியுள்ள மக்கள் ஓடோடி வந்து நிவாரண வேலையில் புகுந்ததை வெகுவாகப் பாராட்டினார் மத்திய ரயில்வே துறை துணை அமைச்சர் ஓ.வி. அளகேசன்.
கொந்தளிக்கும் வெள்ளத்திலும் (அவர்கள்) அஞ்சாமல் நீந்திச் சென்று தங்களால் முடிந்த முழு அளவுக்குக் காயமடைந்தவர்களைக் கரை சேர்த்தனர். பிரேதங்களை மீட்டுக் கொணர்ந்தனர் என்று குறிப்பிட்டார் அவர்.
துக்ககரமானது
விபத்து நடந்த இடத்தைப் பார்வையிட்ட பின் சென்னை திரும்பிய தமிழ்நாடு வேளாண் துறை அமைச்சர் எம். பக்தவத்சலம், நிதி அமைச்சர் சி. சுப்பிரமணியம் ஆகியோர், இவ்விபத்து மிகவும் துக்ககரமானது என்று குறிப்பிட்டதுடன், உயிரிழந்தோரின் உடல்கள் உருக்குலைந்திருப்பதாகவும் சம்பவ இடத்தில் மோசமான நாற்றமடிப்பதாகவும் தெரிவித்தனர்.
அரியலூரின் படிப்பினை
அரியலூர் ரயில் விபத்து பற்றி மறு நாளே, நவ. 25 ஆம் தேதி, ‘தினமணி’ நாளிதழ் தலையங்கம் எழுதியது.
அரியலூரின் படிப்பினை என்று தலைப்பிடப்பட்டிருந்த இந்தத் தலையங்கம், சுமார் 70 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்றைக்கும் பொருந்தக்கூடிய வரிகளுடன் முடிக்கப்பட்டிருந்தது:
“ஸ்டேஷன்களை விஸ்தரிப்பதிலும் புதுப்பிப்பதிலும் லட்சக்கணக்கில் செலவிடப்படுகின்றன. இவையெல்லாம் தேவைதான். ஆனால், அவசியமானால், அந்த இனங்களிலுள்ள செலவுகளைக் குறைத்துக்கொண்டாவது, ரயில்வே பாலங்கள், பாதைகளின் பந்தோபஸ்து பற்றி நுணுக்கமாக ஆராய்ந்து கவனிக்க வேண்டியது அவசரமான வேலை எனக் கருதுகிறோம்.”
[வரலாற்றின் பக்கங்களிலிருந்து… தொடரும்]
