ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுநர் சராசரியாக ஒரு நாளைக்கு 15 சவாரிகளை ஓட்டுவார். மாதத்துக்கு 450 சவாரிக்களை ஓட்டுவார் என எடுத்துக் கொள்ளலாம். இப்போது ஒரு நாளைக்கு 5 சவாரிகள் குறைந்துவிட்டது. மூன்றில் ஒரு பங்கு வருமானம் குறைந்துவிட்டது. ஆண்கள் பெரும்பாலும் டூவீலரில் பயணம் செய்துவிடுகிறார்கள். வேலைக்கு செல்லும் பெண்களும், நகருக்குள் அவசரப் பயணம் மேற்கொள்ள நினைக்கும் பெண்கள்தான் ஆட்டோக்களிலும் ஷேர் ஆட்டோக்களிலும் பயணிப்பார்கள்.
இப்போது அந்தப் பெண்களுக்கு எல்லா விதமான பேருந்துகளிலும் கட்டணம் கிடையாது என்பதால் அவர்கள் பேருந்தில் செல்வதையே விரும்புகின்றனர். பெண்களுக்கு கட்டணமில்லா பொதுப் போக்குவரத்து வசதியை செய்து கொடுப்பதில் எங்களுக்கு எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. அதை நிச்சயமாக வரவேற்கிறோம். ஆனால், எங்களின் வாழ்வாதாரத்துக்கும் அரசு ஒரு உறுதியை கொடுக்க வேண்டும். ஆட்டோவில் மீட்டர் கட்டணத்தை பல ஆண்டுகளாக உயர்த்தாமல் இருக்கிறார்கள். அதை அரசு உயர்த்திக் கொடுக்க வேண்டும். சிட்டிக்குள் ஷேர் ஆட்டோக்களும் அதே பாணியில் வேன்களும் ஓடுகின்றன. அதற்கு ஒப்பந்த ஓட்ட அனுமதியைத்தான் அரசு கொடுத்திருக்கிறது. அதாவது ஒரு இடத்தில் ஆட்களை ஏற்றி இன்னொரு இடத்தில் ஆட்களை இறக்கி விட வேண்டும். இடையில் எந்த நிறுத்தமும் கூடாது. ஆனால், அப்படி ஓட்டினால் நமக்கு கட்டுப்படியே ஆகாது. ஷேர் ஆட்டோவாக பல நிறுத்தங்களில் ஓட்டுவதால், எந்தெந்த ஸ்டேஷன் லிமிட்டுக்குள் எல்லாம் ஆட்டோ ஓடுகிறதோ அங்கெல்லாம் அபாரதம் கட்ட வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு ஸ்டேஷனுக்கு குறைந்தபட்சம் 200 ரூபாய் அபராதம் கேட்கிறார்கள். ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக 600 ரூபாய் அபராதமாக செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது. இந்த ஒப்பந்த அனுமதியை மாற்றிக் கொடுத்தாலே ஆட்டோ ஓட்டுநர்களுக்கு பெரிய உதவியாக இருக்கும். அதேமாதிரி, இந்தத் தொழிலிலிருந்து வெளியேற நினைப்பவர்களுக்கு தனியார் நிறுவனங்களில் ஓட்டுநர் வேலைக்கு முன்னுரிமை அடிப்படையில் அவர்களை பணிக்கு எடுக்க அரசு உதவ வேண்டும். வெற்றிப் பயணம் திட்டம் ஆரம்பித்த ஒரே வாரத்தில் எங்களுக்கு பாதிப்புகள் உண்டாக ஆரம்பித்துவிட்டது. அரசுதான் எங்களின் வாழ்வாதாரத்தை காப்பாற்ற விரைந்து செயல்பட வேண்டும்” என்றார்.
