சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் இந்தியாவில் படிப்படியாக வளர்ந்து வருகிற நிலையில், அரசியலமைப்பு ஆணைகள் மற்றும் கொள்கை வளர்ச்சிகளின் தாக்கம் முற்போக்காக அமைந்துள்ளது. சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளை அகற்றி, பின்தங்கி இருப்போருக்கு நலன்கள் கிடைக்கச் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட இந்திய அரசியலமைப்பு, பல்வேறு விதிகள் மூலம் சமூக நீதி வழங்கி அதிகாரமளிக்க, வலுவான அடித்தளத்தை அமைத்தது.
‘சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல்’ சமத்துவத்தை இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் முகப்புரை உறுதி செய்கிறது. மேலும், தனிமனித கண்ணியம் மற்றும் தேசிய ஒற்றுமையை நிலைநிறுத்த சகோதரத்துவத்தை ஊக்குவிக்கிறது. இது பாகுபாடற்ற நீதி மிகுந்த சமுதாயத்தை அமைக்க அடித்தளமாக உள்ளது.
இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் மூன்றாம் பகுதி அடிப்படை உரிமைகளை அனைவரும் பெறுவதை உறுதிசெய்கிறது. மனித கடத்தல் மற்றும் கட்டாய உழைப்பை, பிரிவு 23 தடை செய்கிறது. இவற்றை மீறுவோர் மீது சட்ட நடைமுறைகள் எடுக்கவும் வழி செய்கிறது. பிரிவு 24 அபாயகரமான தொழில்களில் குழந்தை தொழிலாளர்களை தடை செய்கிறது. குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் கல்விக்கான உரிமைகளை உறுதி செய்கிறது.
நாட்டின் அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் பகுதி IV இல் உள்ள மாநில கொள்கைகள் (DPSP) நிர்வாகத்திற்கு அவசியம் என பிரிவு 37 கூறுகிறது. சமூக மற்றும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைக்க, மாநிலத்தை வழிநடத்துகிறது பிரிவு 38. சம வாழ்வாதாரம், நியாயமான ஊதியம் மற்றும் சுரண்டலில் இருந்து பாதுகாப்பை பிரிவு 39 உறுதி செய்கிறது. பிரிவு 39A பின்தங்கியவர்களுக்கான இலவச சட்ட உதவிக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது. பிரிவு 46 பாகுபாட்டைத் தடுக்க எஸ்.சி, எஸ்.டி மற்றும் நலிந்த பிரிவினருக்கு சிறந்த கல்வி மற்றும் பொருளாதார மேம்பாட்டை கட்டாயமாக்குகிறது. இவ்வாறு, சமூக நீதியை சமூகத்தில் நிலைநாட்ட இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் வழிவகை செய்கிறது.
