“நான் சாக மறுத்தபோது
என் சங்கிலிகள் தளர்த்தப்பட்டன
நான் வெளியே வந்தேன்
விசாலமான புல்வெளிகளுக்குள்
புல்லின் இலைகளைப் பார்த்துச் சிரித்தேன்
என் புன்னகையை அவர்களால்
சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை
நான் மீண்டும் கைதுசெய்யப்பட்டேன்.
மீண்டும், நான் சாக மறுத்தபோது
“என்ன இவன் வாழ்க்கை’ எனச் சலித்துப்போய்
சிறையிலிருந்து என்னை விடுவித்தனர்
நான் வெளியே நடந்தேன்
பசுமையான பள்ளத்தாக்குகளுக்குள் உதயசூரியனின் கீழ்
அசைந்தாடும் புல்லின் கத்திகளைப் பார்த்துச் சிரித்தேன்
என் அழியாத புன்னகையால் கோபமடைந்து
அவர்கள் என்னை மீண்டும் கைது செய்தனர்
நான் இன்னும் பிடிவாதமாகச் சாக மறுத்தேன்
சோகமான விஷயம் என்னவென்றால்
என்னை எப்படிச் சாகடிப்பது
என்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை
ஏனெனில் இப்போதும் நான் அந்த வளரும்
புல்லின் ஓசைகளை காதலிக்கிறேன் நான் சாக மறுத்தபோது
என் சங்கிலிகள் தளர்த்தப்பட்டன
நான் வெளியே வந்தேன்
விசாலமான புல்வெளிகளுக்குள்
புல்லின் இலைகளைப் பார்த்துச் சிரித்தேன்
என் புன்னகையை அவர்களால்
சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை
நான் மீண்டும் கைதுசெய்யப்பட்டேன்.
மீண்டும், நான் சாக மறுத்தபோது
‘என்ன இவன் வாழ்க்கை’ எனச் சலித்துப்போய்
சிறையிலிருந்து என்னை விடுவித்தனர்
நான் வெளியே நடந்தேன்
பசுமையான பள்ளத்தாக்குகளுக்குள் உதயசூரியனின் கீழ்
அசைந்தாடும் புல்லின் கத்திகளைப் பார்த்துச் சிரித்தேன்
என் அழியாத புன்னகையால் கோபமடைந்து
அவர்கள் என்னை மீண்டும் கைது செய்தனர்
நான் இன்னும் பிடிவாதமாகச் சாக மறுத்தேன்
சோகமான விஷயம் என்னவென்றால்
என்னை எப்படிச் சாகடிப்பது
என்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை
ஏனெனில் இப்போதும் நான் அந்த வளரும்
புல்லின் ஓசைகளைக் காதலிக்கிறேன்
