குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களால் தாக்கப்பட்ட காவலர்கள் மருத்துவமனையில் சிகிச்சைக்காக அனுமதிக்கப்பட்டனர். குற்றவாளிகளுக்கு ஒரே வாரத்தில் அதிவிரைவாகத் தண்டனை வழங்கிவிட்டதாக மக்கள் காவல்துறையைக் கொண்டாடித் தீர்த்தனர். என்கவுன்ட்டர் செய்த ஐ.பி.எஸ் வி.சி சஜன்னார் தலைமையிலான காவலர்களை மலர் தூவி மாலை அணிவித்து மரியாதை செய்தனர். ஊரே கொண்டாட்டமானது.
ஆனால், சில நாட்களிலேயே தெலுங்கானா நீதிமன்றத்தில் இந்த என்கவுன்ட்டரில் காவல்துறையின் நடவடிக்கை சார்ந்து பொதுநல வழக்குகள் தொடரப்பட்டன. மனித உரிமை ஆணையமும் நீதிமன்றத்தை நாடியது. உச்ச நீதிமன்றம் இந்த என்கவுன்ட்டர் முறையான காரணங்களுக்காகத்தான் நிகழ்த்தப்பட்டதா என்பதை விசாரிக்க உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி சார்புர்கர் தலைமையில் ஒரு விசாரணை ஆணையத்தை அமைத்தது. இதில் முன்னாள் மும்பை உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி ரேகா, தமிழகத்தைச் சேர்ந்த முன்னாள் சிபிஐ இயக்குநர் கார்த்திகேயன் ஆகியோரும் அங்கம் வகித்தனர்.
விசாரணை ஆணையம் களத்தில் இறங்கி அங்குலம் அங்குலமாக இந்த என்கவுன்ட்டரை பற்றியும் அதில் சம்பந்தப்பட்டிருந்தவர்களைப் பற்றியும் விசாரித்தது. விசாரணையின் முடிவில் சார்புர்கர் தலைமையிலான அந்த ஆணையம் சமர்ப்பித்த அறிக்கை பல திடுக்கிடும் உண்மைகளை வெளிக்கொண்டு வந்தது. அடுக்கடுக்கான சில ஆதாரங்களைக் குறிப்பிட்டு காவல்துறை செய்தது போலி என்கவுன்ட்டர் என்பதை நிறுவியது.
காவல்துறை என்கவுன்ட்டர் செய்யப்பட்ட சமயத்தில் களத்தில் நிகழ்ந்ததாகச் சொன்ன அத்தனையும் பொய் என விசாரணை ஆணையம் அம்பலப்படுத்தியது.
மண்ணை அள்ளி காவலர்களின் மீது வீசி அந்த நால்வரும் தப்பிக்க முயன்றதாகச் சொல்லியிருந்தார்கள். ஆனால், சம்பவம் நடந்த அந்த இடத்தில் புற்கள் மண்டி இருக்கிறது. அங்கே ஒருவரின் முகத்தில் மண்ணை வீசி திசைதிருப்பும் அளவுக்கு மண்ணை அள்ள வேண்டுமெனில் சில நொடிகளாவது பிடிக்கும். 10 காவலர்கள் சூழ நிற்கும் நால்வருக்கு அந்த அவகாசமெல்லாம் அங்கே இருந்திருக்காது. மேலும், அவர்கள் மண்ணை அள்ளியிருந்தால் அவர்களின் கையில் மண் அப்பிய கறை இருந்திருக்கும். பிரேதசப் பரிசோதனையில் அப்படி எதுவும் சொல்லப்படவில்லை. மேலும் காவல்துறையின் சீருடையிலும் மண் அள்ளி வீசப்பட்டதற்கான தடயம் இல்லை.
மேலும் அரவிந்த், வெங்கடேஷ்வரலு என்கிற காவலர்கள் இருவரும் இவர்கள் தாக்கியதில் சரிந்து விழுந்ததாகவும் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதாகவும் கூறியிருந்தார்கள். ஆனால், உண்மையில் அவர்களுக்கு அவ்வளவு பெரிய காயமெல்லாம் இல்லை. அவர்களின் சீருடையிலெல்லாம் இரத்தம் தோய்ந்திருந்தாகச் சொல்லியிருந்தார்கள். ஆனால், அப்படி சீருடையில் இரத்தம் தோய்ந்ததற்கான ஆதாரமும் இல்லை. மேலும் முன்னுக்குப் பின் முரணாகத் தலையில் ஏற்பட்டிருந்த காயத்தின் அளவையும் மாற்றி மாற்றி அதிகமாகப் பதிந்து சான்றிதழ் வாங்கியிருந்ததும் தெரியவந்தது.
