உலக அளவில் பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டில் இந்தியா மிகப்பெரிய பங்களிப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. ஆண்டுதோறும் 57 மில்லியன் டன் பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு உருவாகிறது, இது கிரகத்தின் ஒவ்வொரு இடத்தையும் ஊடுருவுகிறது – ஆழமான அகழிகள் மற்றும் மலை உச்சிகளில் இருந்து மனித மூளை வரை. இதனால் உலக அளவில் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை அதிகம் உருவாக்கும் நாடுகளின் பட்டியலில் இந்தியா முதலிடம் பிடித்துள்ளது! இதை நினைத்து நாம் அனைவருமே வேதனைப்பட வேண்டும்!
பிளாஸ்டிக் குப்பை உருவாக்குவதில் முதலிடத்தில் இந்தியா
சமீபத்திய ஆய்வில், ஆண்டுதோறும் 9.3 மில்லியன் டன் (Mt) அதாவது 57 மில்லியன் டன் பிளாஸ்டிக்கை வெளியிடுவதால், உலகின் முதன்மையான பிளாஸ்டிக் மாசுபடுத்தும் நாடாக இந்தியா உருவெடுத்துள்ளது. இது இப்போது உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் உமிழ்வுகளில் ஐந்தில் ஒரு பங்கைக் கொண்டுள்ளது என்று நேச்சர் ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது. இந்தியாவின் பிளாஸ்டிக் உமிழ்வுகள் கணிசமான வித்தியாசத்தில் மற்ற நாடுகளை விட அதிகமாக இருப்பதால், இந்த புள்ளிவிவரம் ஒரு முக்கியமான சுற்றுச்சூழல் கவலையை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
ஆனால் 140 கோடி மக்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் 0.12 கிலோகிராம்
இந்தியாவின் உத்தியோகபூர்வ கழிவு உற்பத்தி விகிதம், அதாவது ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு 0.12 கிலோகிராம் என்று ஆய்வு தெரிவிக்கிறது, இது பார்ப்பதற்கு நமக்கு குறைவாக தெரியலாம். ஆனால் 140 கோடி மக்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் 0.12 கிலோகிராம் என யோசித்து பாருங்கள். எங்கோ செல்கிறது! இந்த முரண்பாடு கிராமப்புறங்களில் இருந்து தரவுகளை விலக்குவது, சேகரிக்கப்படாத கழிவுகளை திறந்தவெளியில் எரிப்பது மற்றும் முறைசாரா துறையால் மறுசுழற்சி செய்யப்படும் கழிவுகள் ஆகியவற்றிலிருந்து உருவாகலாம் என்று தெரிகிறது.
முறையான திட்டமின்மை காரணமாக முதலிடத்தில் இந்தியா
இதற்கு முன், உலக அளவில் மாசுபடுத்தும் நாடுகளில் சீனா முதலிடத்தில் இருந்தது, ஆனால் அந்த நாடு நான்காவது இடத்திற்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்த மாற்றம் கடந்த 15 ஆண்டுகளில் எரித்தல் மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலப்பரப்பில் முதலீடுகள் உட்பட கழிவு மேலாண்மையில் சீனாவின் முன்னேற்றத்தை பிரதிபலிக்கிறது. அறிக்கையிடப்படாத கழிவுகளுக்கான திருத்த வழிமுறைகளை உள்ளடக்கிய ஆய்வின் புதுப்பிக்கப்பட்ட தரவு, உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் மிகவும் துல்லியமான படத்தை வழங்குகிறது.
அடுத்தபடியாக நைஜீரியா மற்றும் இந்தோனேசியா
இந்தியாவுக்கு அடுத்தபடியாக நைஜீரியா மற்றும் இந்தோனேசியா ஆகிய நாடுகள் பிளாஸ்டிக் வெளியேற்றத்தில் முறையே 3.5 மெட்ரிக் மற்றும் 3.4 மெட்ரிக் டன்களுடன் இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது இடத்தைப் பிடித்துள்ளன. பிளாஸ்டிக் உமிழ்வுகளை, நிர்வகிக்கப்பட்ட அமைப்பிலிருந்து (கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அல்லது அடங்கிய நிலை) நிர்வகிக்கப்படாத அமைப்பிற்கு (கட்டுப்பாட்டு அல்லது கட்டுப்பாடற்ற நிலை – சுற்றுச்சூழல்) மாறிய பொருட்கள் என ஆய்வு வரையறுக்கிறது.
உலக அளவில் மிகப்பெரிய பங்களிக்கும் இந்தியா
இந்தியாவில் சேகரிக்கப்படாத கழிவுகள், குப்பைகள், சேகரிப்பு அமைப்புகள், கட்டுப்பாடற்ற அகற்றல் மற்றும் வரிசைப்படுத்துதல் மற்றும் மறு செயலாக்கத்திலிருந்து நிராகரிப்புகள் என 50,702 முனிசிபல்-நிலை நிர்வாகங்களின் உமிழ்வுகளை ஆராய்ச்சி அளவீடு செய்தது. 2020 ஆம் ஆண்டில் உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் கழிவு உமிழ்வுகள் 52.1 Mt ஐ எட்டியுள்ளதாக கண்டுபிடிப்புகள் வெளிப்படுத்துகின்றன.
சரியான கழிவு மேலாண்மை இல்லாததே காரணம்
குறிப்பிடத்தக்க வகையில், உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் கழிவு உமிழ்வுகளில் 69% அல்லது வருடத்திற்கு 35.7 Mt, நான்கு குறைந்த வருமானம், ஒன்பது குறைந்த-நடுத்தர வருமானம் மற்றும் ஏழு உயர்-நடுத்தர வருமானம் கொண்ட நாடுகள் உட்பட 20 நாடுகளில் இருந்து உருவாகிறது. அதிக வருமானம் கொண்ட நாடுகள், அதிக பிளாஸ்டிக் கழிவு உற்பத்தி விகிதங்களைக் கொண்டிருந்தாலும், அவற்றின் விரிவான கழிவு சேகரிப்பு மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அகற்றல் அமைப்புகளால் மாசுபடுத்தும் முதல் 90 இடங்களில் அந்த நாடுகள் இடம்பிடிக்கவில்லை.
இதற்கெல்லாம் என்ன காரணம்?
விரைவான நகரமயமாக்கல் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சி – கடந்த சில தசாப்தங்களாக இந்தியா விரைவான நகரமயமாக்கல் மற்றும் தொழில்மயமாக்கலைக் கண்டுள்ளது. இந்த வளர்ச்சியானது உணவு, பானங்கள் மற்றும் நுகர்வோர் பொருட்கள் போன்ற பிளாஸ்டிக்கில் தொகுக்கப்பட்ட பொருட்களின் நுகர்வு அதிகரிப்பதற்கு வழிவகுத்தது, பிளாஸ்டிக் கழிவுகளுக்கு கணிசமாக பங்களிக்கிறது.
ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகள் – இந்தியாவின் பிளாஸ்டிக் நுகர்வுகளில் கணிசமான பகுதி, பேக்கேஜிங், பிளாஸ்டிக் பைகள், ஸ்ட்ராக்கள் மற்றும் கட்லரி போன்ற ஒற்றைப் பயன்பாட்டு பிளாஸ்டிக்கில் இருந்து வருகிறது.
மோசமான கழிவு மேலாண்மை உள்கட்டமைப்பு – இந்தியாவின் கழிவு மேலாண்மை அமைப்புகள் பெரும்பாலும் திறமையற்றவை மற்றும் வளர்ந்து வரும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை கையாளும் திறன் இல்லாதவை.
விழிப்புணர்வு மற்றும் அமலாக்கமின்மை – பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட அரசாங்கக் கொள்கைகள், ஒருமுறை மட்டுமே பயன்படுத்தக்கூடிய பிளாஸ்டிக்கிற்கான தடை போன்றவை இருந்தாலும், அமலாக்கம் சீரற்றதாகவே உள்ளது.
உலகளாவிய போக்குகள் – பல வளரும் நாடுகளைப் போலவே இந்தியாவும் மற்ற நாடுகளிலிருந்து பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைப் பெறுகிறது. வளர்ந்த நாடுகள் பெரும்பாலும் வளரும் நாடுகளுக்கு பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை ஏற்றுமதி செய்கின்றன, அங்கு அது குறைவாக கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது, இது சிக்கலை அதிகரிக்கிறது.
