12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பூக்கும் நீலக்குறிஞ்சி மலரால் அதன் பெயரைப் பெற்ற நீலகிரி, தமிழ்நாடு, கர்நாடகா மற்றும் கேரளாவின் சந்திப்பில் அமர்ந்திருக்கும் அழகிய வசீகரமான மலைத்தொடரராகும். பழங்குடியினரால் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, வெளியாட்களால் ஊடுருவ முடியாத பகுதியாக இருந்த இந்த இடம், இப்போது நவீன வளர்ச்சியை கண்டுள்ளது. இருந்தாலும் இந்த மலைகளுக்கும், புல்வெளிகளுக்கும், பள்ளத்தாக்குகளுக்கும், தோட்டங்களுக்கும் சொந்தமானவர்கள் இந்த பழங்குடியின மக்கள் தான். ஏனென்றால், அவர்கள் தான் அவற்றை உருவாக்கியவர்கள்!
மிகவும் பசுமையான மலைகளாக விளங்கும் நீலகிரி மலைத்தொடர்
நீலகிரி மலைகள் தென்னிந்தியாவில் அமைந்துள்ள மலைகள், காடுகள் மற்றும் தேயிலை தோட்டங்களின் ஒரு பகுதியாகும், அங்கு தமிழ்நாடு, கேரளா மற்றும் கர்நாடகா மாநிலங்கள் அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து 2,400 மீட்டர் உயரத்திற்கு உயர்ந்துள்ளன. மலைப்பகுதிகள் “ஷோலா” எனப்படும் மிதமான காடுகளின் திட்டுகள் கொண்ட புல்வெளிகள் உருளும். நீலகிரி மலைகள் ஆண்டுக்கு 14 அடிக்கு மேல் மழையைப் பெறுகின்றன, இது இந்தியாவின் இரண்டாவது அதிக விகிதமாகும். இந்த மழையில் 80 சதவீதம் ஜூன் முதல் ஆகஸ்ட் வரையிலான பருவமழை காலத்தில் பெய்யும்.
உருவாக்கியவர்களே வேலையாட்களாக மாறிய பரிதாபம்
நீலகிரி மலைகள் தோடா, கோட்டா, படகா மற்றும் குரும்பா உள்ளிட்ட சில அசாதாரண பழங்குடியினரின் தாயகமாகும். உயிர்வாழ்வதற்கும் மறுமலர்ச்சிக்கும் இடையே ஒரு தொடர்ச்சியான இழுபறியை பல நூற்றாண்டுகளாக இவர்கள் கண்டு வருகின்றனர். காலனித்துவ காலத்தில் அவர்கள் ஏற்கனவே நிறைய இழந்துள்ளனர்: அவர்களின் வீடுகள் சுயநல நோக்கங்களுக்காக பணப்பயிர் தோட்டங்களாக மாற்றப்பட்டன, மேலும் அவர்கள் தேயிலை தோட்டங்களில் குறைந்த கூலி தொழிலாளர்களாக வேலை செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. ஆனால் உண்மையில் நீலகிரியை உருவாக்கிய பெருமை இவர்களையே சேரும். இந்த இடத்தில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக வாழ்ந்து வரும் பழங்குடியின மக்களைப் பற்றி சற்று தெரிந்து கொள்வோம் வாருங்கள்.
எத்தனை வகையான பழங்குடியின மக்கள் நீலகிரியில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்?
தோடர்
நெருங்கிய தோடா சமூகத்தினர் நீலகிரி முழுவதும் ‘மண்ட்ஸ்’ என்று அழைக்கப்படும் குடியிருப்புகளில் வாழ்கின்றனர். தோடா கிராமம் உதகையிலிருந்து 15 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ளது. அவர்களின் கலாச்சார பின்னணி, காடுகளின் மீதான அவர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் வன தாவரங்கள் மற்றும் வனப் பொருட்களை அவர்கள் எவ்வளவு நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ளலாம். தோடா பழங்குடியினரின் பெரும்பான்மையான உறுப்பினர்கள் மேய்ச்சல் மக்களாக உள்ளனர், அவர்கள் விவசாயம் மற்றும் கால்நடை மேய்த்தல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகின்றனர், தொழில்நுட்ப தலையீடு மற்றும் வெளி உலகத்துடன் தொடர்புகொள்வதன் காரணமாக சிலர் பிற தொழில்களை மேற்கொள்கின்றனர்.
இருளர்
இருளா இசைக்கலைஞர்களால் ஈர்க்கப்பட்டதாக அறியப்படுகிறது, அவர்கள் சொந்தமாக புல்லாங்குழல் மற்றும் டிரம்ஸைத் தயாரிக்கிறார்கள். இவர்களுக்கு இந்த பெயர் இருள் எனும் சொல்லில் இருந்து வந்ததாக கருதப்படுகிறது. அடர்ந்த இருட்டான காடுகளில் வாழ்ந்ததால் இவர்களுக்கு இந்த பெயர் வந்ததாக கருதப்படுகிறது. இந்த இருளர்கள் மனித குலத்தின் ஆதி இனமான நெக்ரிடோ (necrito) இனவகைளை சார்ந்தவர்கள் என்று மானிடவியல் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இருளர்களின் மூதாதையர்கள் ஆப்ரிக்காவிலிருந்து இந்தியாவிர்க்குள் நுழைந்த பழமையான கருப்பினத்தை சார்ந்தவர்கள். இருளர்கள் சிறு வனப் பொருட்களை சேகரித்து பாரம்பரிய மூலிகை மருத்துவம் மற்றும் குணப்படுத்தும் நடைமுறைகளில் நிபுணர்களாக உள்ளனர். தொழில் ரீதியாக, அவர்கள் பாம்பு மற்றும் எலி பிடிப்பவர்கள். இவர்களின் இசை கலை இன்று அழிந்து வருகிறது.
படுகர்
நீலகிரி மாவட்ட மக்கள் தொகையில் 19 சதவீதம் பேர் இந்த படுகர் இன வகையை சார்ந்தவர்கள். இந்துக்கள், ஹைப்பர்காமியைப் பின்பற்றுகிறார்கள், இதில் பெண்கள் தாங்கள் பிறந்த சாதியை விட உயர்ந்த சாதியில் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம், மேலும் தாழ்ந்த சாதியினரையும் திருமணம் செய்யலாம். தலைமுறை நிலைகள் ஆண்கள் மத்தியில் மட்டுமே அங்கீகரிக்கப்படுகின்றன. இவர்களில் பலர் வியாபாரங்கள் செய்கிறார்கள், பிள்ளைகளை படிக்க வைக்கிறார்கள், வெளியூர்களில் திருமணம் செய்து வைக்கின்றனர். ஆனால் என்ன இருந்தாலும் பெரும்பாலான படுகர் மக்கள் நீலகிரி மலைகளை நம்பியே வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
கோட்டா
நீலகிரி மலைகளில் திராவிட மொழி பேசும் ஒரு பழங்குடியின மக்கள் தான் இந்த கோட்டா. அவர்கள் பாரம்பரியமாக கைவினைஞர்கள் மற்றும் இசைக்கலைஞர்களாக இருந்து வருகின்றனர். கோட்டாக்கள் மட்பாண்டங்கள் மற்றும் தச்சு வேலைகளில் சிறந்த கைவினைஞர்கள். அவர்கள் முக்கியமாக கொல்லர்கள் – விவசாய உபகரணங்கள் மற்றும் போர்களுக்கான ஆயுதங்களை தயாரிப்பவர்களாக உள்ளனர்.
குரும்பர்கள்
இவர்கள் பண்டைய பல்லவர்களின் வழித்தோன்றல்களாக இருந்து பிறகு உணவு சேகரிப்பவர்களாக மாறினார். அவர்கள் பாரம்பரிய தேன் வேட்டை முறைகளைப் பயன்படுத்தி தேன் சேகரிக்கின்றனர். தொலைதூரத்தில் இருந்து தேனீக் கூடுகளை தொடர்ந்து கவனிப்பதால் அவர்கள் நல்ல பார்வையை வளர்த்துள்ளனர். குரும்பா கலை அதன் சமூக-மதக் கட்டமைப்பின் வெளிப்பாடாகும். இந்தக் கலை பாரம்பரியமாக குரும்பா கிராமத்தில் உள்ள கோவில் பராமரிப்பாளர்கள் அல்லது பூசாரிகளின் ஆண் உறுப்பினர்களால் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது. வீட்டு அலங்காரங்களில் வீட்டு வாசலைச் சுற்றி எல்லைகள், ஜன்னல்கள், தரையில் கோலங்கள் என குடும்பப் பெண்கள் பங்களிப்பார்கள்.
காட்டுநாயக்கன்
இவர்கள் வேட்டையாடுபவர் மற்றும் தேன் உட்பட வனப் பொருட்களை சேகரிக்கின்றனர். அவர்கள் மற்ற பழங்குடியினருடன் அரிதாகவே கலந்து கொள்கின்றனர். இவர்கள் இன்னமும் சூனியத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலோர் வேட்டையாடுவதை விட்டுவிட்டு வேறு வாழ்க்கை முறையைத் தொடர்கின்றனர் – பலர் தினசரி கூலிக்கும் மற்றும் ஓவியர்களாகவும் தங்களது பிழைப்பை ஓட்டி வருகின்றனர். பிள்ளைகளுக்கு கல்வி கற்று கொடுப்பதை பெருமையாக கருதுகின்றனர்.
