சுமார் 48 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, டெல்லியின் இந்திரா காந்தி சர்வதேச விமான நிலையம் பாலம் விமான நிலையம் என்று அழைக்கப்பட்டது. அந்த நேரத்தில், விமான நிலையத்தில் ஒரே ஒரு முனையம் மட்டுமே இருந்தது, அது இப்போது முனையம் 1 என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த நேரத்தில், இந்த முனையம் பாலம் விமான நிலையம் என்று அழைக்கப்பட்டது.
இந்த சம்பவம் 1976 செப்டம்பர் 10 அன்று நடந்தது. இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் விமானம் பாலம் விமான நிலையத்திலிருந்து மும்பைக்கு 83 பயணிகளுடன் புறப்பட்டது. புறப்பட்ட சிறிது நேரத்திலேயே, திடீரென்று ஆறு இளைஞர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக எழுந்து நின்றனர். அவர்களில் சிலர் விமானி அறையை நோக்கி நகர்ந்தனர், சிலர் தூரத்தில் நின்றனர்.
யாரும் எதையும் புரிந்து கொள்வதற்குள், இரண்டு இளைஞர்கள் விமானி அறைக்குள் நுழைந்து, விமானத்தின் இரு விமானிகளின் தலைப்பகுதிகளையும் நோக்கி துப்பாக்கிகளை சுட்டிக்காட்டினர். இதன் பிறகு, விமானி அறைக்கு வெளியே நின்ற இளைஞர்களும் தங்கள் ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, விமானக் கடத்தல்-கடத்தல் என்று கத்தத் தொடங்கினர்.
இந்த இளைஞர்களின் கைகளில் துப்பாக்கிகளைப் பார்த்ததும், விமானக் கடத்தல் பற்றிக் கேள்விப்பட்டதும், விமானம் முழுவதும் ஒரு சலசலப்பு ஏற்பட்டது. இங்கே, விமானி அறையில் இருந்த கடத்தல்காரர்கள், கேப்டன் பி.என். ரெட்டி மற்றும் துணை விமானி ஆர்.எஸ். யாதவ் ஆகியோரை விமானத்தை லிபியா நோக்கி எடுத்துச் செல்ல உத்தரவிட்டனர். அதற்கு கேப்டன் பி.என். ரெட்டி, டெல்லி அல்லது ஜெய்ப்பூர் வரை மட்டுமே எரிபொருள் இருப்பதாக கடத்தல்காரர்களிடம் கூறினார்.
இதற்கிடையில், கேப்டன் பி.என். ரெட்டி விமானக் கடத்தல்காரர்களிடம், உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார். இந்தக் கேள்விக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, கடத்தல்காரர்கள், லிபியாவுக்கு செல்ல வேண்டும் என்றனர். ஆனால் லிபியாவுக்குச் செல்ல போதுமான எரிபொருள் தன்னிடம் இல்லை என்றும், ஒரே பகுதியை நீண்ட நேரமாக சுற்றி வந்ததால் மும்பைக்குச் செல்ல போதுமான எரிபொருள் இல்லை என்றும் கேப்டன் பி.என். ரெட்டி மீண்டும் வலியுறுத்தினார்.
லிபியாவுக்குச் செல்ல, அவர்களுக்கு எரிபொருள், விமான வரைபடங்கள் மற்றும் விமான கட்டுப்பாட்டு அறையின் உதவி தேவைப்படும். தற்போது, அவர் இந்த விமானத்தை டெல்லி அல்லது ஜெய்ப்பூர் விமான நிலையத்திற்கு மட்டுமே எடுத்துச் செல்ல முடியும். ஆனால், கடத்தல்காரர்கள் இந்த இரண்டு விமான நிலையங்களிலும் தரையிறங்கத் தயாராக இல்லை.
கேப்டன் பி.என். ரெட்டியின் பேச்சைக் கேட்ட பிறகு, கடத்தல்காரர்கள் இரு விமானிகளையும் பாகிஸ்தானில் உள்ள கராச்சி விமான நிலையத்திற்குச் செல்ல உத்தரவிட்டனர். இதற்கிடையில், விமானம் கடத்தப்பட்டதாக டெல்லி விமான போக்குவரத்து கட்டுப்பாட்டு மையத்திற்கு விமானி சிக்னல்களை அனுப்பியிருந்தார்.
மேலும் விமானம் இப்போது கராச்சி நோக்கி நகர்ந்துவிட்டது. பாகிஸ்தான் சிவில் விமானப் போக்குவரத்து ஆணையத்திடம் அனுமதி பெற்ற பிறகு, இந்த இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் விமானம் கராச்சி விமான நிலையத்தில் தரையிறங்கியது. பல மணி நேரம் கடந்த பிறகும், கடத்தல்காரர்களிடமிருந்து எந்த கோரிக்கைகளும் வரவில்லை. இதற்கிடையில், இந்திய அரசு இந்த விஷயத்தில் தலையிட்டு பயணிகள் மற்றும் பணியாளர்களை பாதுகாப்பாக மீட்க பாகிஸ்தானை அழுத்தம் கொடுக்கத் தொடங்கியது.
இந்தியாவின் அழுத்தம் பலனளித்தது, பாகிஸ்தான் மீட்பு நடவடிக்கைக்குத் தயாரானது. மீட்புப் பணியின் பொறுப்பு பாகிஸ்தான் ராணுவத்திடம் வழங்கப்பட்டது. ஒரு உத்தியாக, கடத்தல்காரர்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுவதில் தாமதம் ஏற்பட்டது. அதே நேரத்தில், பாகிஸ்தான் மண்ணை அடைந்த பிறகு கடத்தல்காரர்களும் நிம்மதியாக இருப்பதாகத் தோன்றியது. எனவே, இந்த தாமதத்திற்கு எதிராக அவர் எந்த சிறப்பு எதிர்ப்பையும் பதிவு செய்யவில்லை.
இங்கே, ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்துடன், பாகிஸ்தான் இராணுவம் கடத்தல்காரர்களை மகிழ்விக்கத் தொடங்கியது. பாகிஸ்தான் இராணுவம் விமானக் கடத்தல்காரர்களுக்கு உணவும், அருந்துவதற்கு வெவ்வேறு பானங்களை அனுப்பியது. பாகிஸ்தான் ராணுவம் வழங்கிய உணவு மற்றும் பானங்கள் சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு அவற்றின் விளைவைக் காட்டத் தொடங்கின.
உண்மையில், கடத்தல்காரர்களுக்கு அனுப்பப்பட்ட உணவு மற்றும் பானங்களில் போதைப்பொருள் கலக்கப்பட்டிருந்தது. இதன் காரணமாக அனைத்து கடத்தல்காரர்களும் மயக்கமடைந்தனர். இதன் பின்னர், கடத்தல்காரர்களைக் கண்காணித்து வந்த பாகிஸ்தான் ராணுவ கமாண்டோக்கள் விமானத்திற்குள் நுழைந்து அனைத்து கடத்தல்காரர்களையும் கைது செய்தனர்.
கைது செய்யப்பட்ட பிறகு, கடத்தல்காரர்கள் எம் அஹ்சன் ரத்தோர், சையத் அப்துல் ஹமீத் தேவானி, அப்துல் ரஷீத் மாலிக், சையத் எம் ரபீக், குவாஜா குலாம் மற்றும் குலாம் ரசூல் என அடையாளம் காணப்பட்டனர். அவர்கள் அனைவரும் காஷ்மீர் பயங்கரவாதிகள். கடத்தல்காரர்கள் கைது செய்யப்பட்ட பிறகு, விமானம் 83 பயணிகள் மற்றும் பணியாளர்களுடன் டெல்லிக்கு அனுப்பப்பட்டது. கடத்தப்பட்ட விமானம் மறுநாள், அதாவது 1974 செப்டம்பர் 11 அன்று, அதன் அனைத்து பயணிகள் மற்றும் பணியாளர்களுடன் பாதுகாப்பாக டெல்லியை அடைந்தது.
கடத்தல்காரர்களை இந்தியாவிடம் ஒப்படைப்பதற்கு பதிலாக, பாகிஸ்தான் அவர்களை தனது சிறையில் வைத்து அவர்களுக்கு எதிராக விசாரணை நடத்துவது பற்றிப் பேசியது. பாகிஸ்தானின் இந்த நடவடிக்கையால், கடத்தலின் பின்னணியில் அந்த நாடு இருக்குமோ என்ற சந்தேகம் ஏற்பட்டது.
சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, பாகிஸ்தான் இந்த கடத்தல்காரர்களை ஆதாரங்கள் இல்லாததால் விடுவித்தது. இதற்கிடையில், அப்போதைய இந்திய சுற்றுலா மற்றும் சிவில் விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சர் ராஜ் பகதூர், கடத்தல் குறித்து முழுமையான விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டு, 11 பாதுகாப்பு அதிகாரிகளை இடைநீக்கம் செய்தார். இருப்பினும், இந்த விமானக் கடத்தலுக்குப் பின்னால் பயங்கரவாதிகளின் நோக்கம் என்ன, இந்த விமானக் கடத்தலுக்குப் பின்னால் பாகிஸ்தானின் தீய நோக்கங்கள் என்ன என்பது இன்னும் மர்மமாகவே உள்ளது.
April 30, 2025 4:22 PM IST
